Vorig jaar rond deze tijd zag ik het initiatief voor de strependeken voorbij komen. Ik wilde altijd al een keer een deken haken, maar zag nogal op tegen het project. Al was het alleen maar omdat ik niet wist waar ik moest beginnen. Ik begon dus gelijk met de CAL mee te haken. Ik wist daardoor welke wol ik moest gebruiken, de hoeveelheden, de naald dikte en 3-4 toeren per week leek me niet echt een hele opgave. En ja die deken werd voor Nori, dan kon Marly toch niet achter blijven?? Dus zouden het 6-8 toeren per week worden. Ik begon
enthousiast, maar vond het nogal langzaam gaan. Dus haakte ik zelfstandig met het patroon in het engels verder.
Ik sprak af met
Kim om 1 keer in de maand samen een stuk te haken (of kletsen, want dat is natuurlijk ook heel erg belangrijk). We hielden de afspraken heel goed vol, maar van haken kwam steeds minder, zeker toen de temperaturen omhoog gingen.
Met pasen ging ik een weekend weg en haakte daar weer een heel stuk aan de deken van Marly, want de kleuren voor Nori vond ik eigenlijk niet meer mooi. Ik koos die voor haar retro kamertje, maar ze ontwikkelde zich steeds meer tot een roze meisjes-meisje. Ik heb meerdere malen overwogen om met die deken te stoppen, maar dan zit je met al die wol, ook zo zonde, dus zette ik door.
De deken van Marly was al bijna af en nu is hij af! Alleen vond Nori hem heel erg mooi, dus heeft zij hem gekregen, haha. Ze is erg heel erg blij mee en hij ligt over haar heen als ze slaapt (in 4en gevouwen, want hij is groot en ze slaapt nog in een ledikantje. Overigens wel 1 waar ze zelf uit kan hoor).
Nu moet ik me nog even kwaad maken voor die andere deken, maar dat gaat goed komen. Marly heeft nog geen kleuren voorkeur en ik denk dat zij ook blij wordt van een deken die ik voor haar heb gemaakt.
Hier dus het resultaat van de deken voor Marly, die Nori heeft gekregen. Hij is trouwens breder en korter dan ik dacht, niet dat dat een probleem is. Misschien heb ik wel wat rijen overgeslagen ofzo.
Zonder rand was hij echt super scheef met inhammen, maar door de rand is dat behoorlijk recht getrokken. Het lijkt wel alsof hij aan 1 kant steeds breder wordt, maar dat is in het echt niet zo. Ach hij ligt op een bed en nog opgevouwen ook. Je ziet er dan helemaal niks van. Ik ben er uiteindelijk blij mee en ik hoop dat ik me nog wat meer verzoen met de kleuren van de andere deken. Ik heb trouwens nog best veel wol over. Eens denken wat ik daar mee ga doen!