Al zo lang ik me kan herinneren wil ik al een hond. Een paar jaar geleden was het zo ver. We wilden liever geen pup, omdat we weinig ervaring hadden met honden en ook weer niet zo veel tijd om een puppy goed op te kunnen voeden. Ik werkte toen 5 halve dagen, het ideale moment voor een hond. De uren die ik werkte zouden in de toekomst wel wat meer worden, maar tegen die tijd was de hond al gewend en kon hij best wat langer alleen zijn.
En ja, jullie zien het goed. Dat is Tiki in haar jonge jaren.
Haar zusje Maui ligt er ook bij (het rechtse poesje)
Haar zusje Maui ligt er ook bij (het rechtse poesje)
Via internet zagen we in belgië in het asiel een hele leuke hond, waarschijnlijk iets van een kruising Labrador, Husky, Drentse patrijs. Zijn naam: Lilo. We hebben hem opgehaald. Hij was gevonden door een schipper zwemmend in de Lek. Hij luisterde absoluut niet en kon dus ook niet los, maar had energie voor 10. Niet echt een makkelijke beginners hond. We gingen wel veel met hem wandelen in een afgesloten bos, waar wij een rondje liepen en hem misschien nog ergens tussendoor voorbij zagen zoefen. Ik fietste met hem zodat hij zijn energie toch kwijt kon. We hebben natuurlijk gedragscursussen gedaan en moesten o.a. met een lange lijn met hem wandelen. De wandeling naar het veldje mocht hij alleen naast lopen en niet snuffelen en op een veldje mocht hij dan 'los' aan de lange lijn. Het was de bedoeling dat hij door had dat hij een bepaalde afstand van ons weg kon, maar niet verder dan dat. Moet je voorstellen: ik laat hem op dat veldje rennen. Hij ziet een andere hond en rent er op af, de lijn raakt op en ik sta daar te wachten tot het einde van de lijn komt. Je kan je voorstellen dat dat heel heftig is. Hij krijgt een klap in zijn nek en mijn armen worden eruit getrokken of ik hap gras. Op een gegeven moment bleef hij toch wat meer bij mij in de buurt en niet door die lijn, maar gewoon omdat hij meer gewend raakte en ik veel tijd in hem investeerde. In huis was het ook lastig dat hij niet echt zindelijk was, maar opzich denk ik dat dat ook wel goed was gekomen.
Het diepte punt kwam op de dag dat wij hem los uitlieten. Opeens was hij weg en bleek hij naar de weilanden te zijn gegaan, hij was op schapen jacht. Alle schapen heeft hij in de sloot gejaad (die aan 3 kanten niet diep was en aan 1 kant wel). Het was snert weer en wij hebben als gekken door de blubber gerend en alle schapen uit de sloot gevist en kregen hem dus niet te pakken. Op een gegeven moment heeft hij een schaap in de diepe sloot gejaagd en is op dat schaap gesprongen. Dat schaap is (natuurlijk) verdronken, maar wij konden Lilo daardoor gelukkig wel pakken. Wij zijn opzoek gegaan naar de boer en hebben betaald voor dat schaap. Voor Lilo hebben we een advertentie gezet, waarin we eerlijk vertelden wat er aan de hand was en hij is opgehaald. Ik weet dat hij ook niet meer bij die mensen is, omdat hij gebeten zou hebben. Iets wat hij bij ons absoluut niet heeft gedaan en ik heb ook nooit gedacht: 'oeps, straks bijt hij'. Ik hoop echt dat hij nu een goede plek heeft, maar wij konden het gewoon niet.
Sinds 1 week hebben wij een oppas hondje. Oké HOND! Het is een Leonberger van 3 jaar. Ze is echt super lief en zo braaf!
Nu ik zo met Gheena bezig ben en zij zo goed luistert, dan gaat het toch weer kriebelen. Het lijkt me zo leuk om een hond te hebben die echt je maatje is, die je mee kan nemen en rustig ergens in een hoekje ligt, die je in de auto kan laten of gewoon thuis zonder dat alles gesloopt wordt. Gheena is super braaf, maar echt te groot en ze neemt te veel vuil mee om haar gezellig mee te nemen en er geen last van te hebben. Kunnen ze geen mini Leonbergers gaan fokken? Ik vind het echt een geweldig ras, de Leonberger voor Gheena was ook zo'n lieve trouwe hond. Het is zo bijzonder dat een hond, die je niet zo heel goed kent, jou toch volgt en graag bij je is.
Wat een heftig verhaal. Ik snap heel erg goed dat het niet meer ging met jullie hond. Wij hebben in het verleden een Berner Sennen gehad. Een heel lief oud beestje. Maar ik kon hem zovaak uitlaten als ik wilde maar hij deed dan niets. Totdat ik thuis wegging. Hij plaste en poepte dan alles onder en piepte alles bij elkaar. We hebben toen moeten beslissen hem terug te doen naar het asiel. Ik trok het gewoon niet meer. Was een moeilijke beslissing, maar wel de juiste. Nu hebben we twee chicuahua's en dat gaat super. Dus uit ervaring kan ik je vertellen dat het ook goed kan gaan. Ga wel voor een pup want ik vind dat toch wel makkelijker als je er de tijd voor hebt om hem op te voeden. Maar dat is mijn eigen mening hoor. Een van onze chi's is namelijk met 10 maanden bij ons gekomen en ik denk dat hij het bij zijn veorige baasje niet zo goed heeft gehad. Gelukkig bloeit hij al helemaal op bij ons, maar hij had moeite te wennen aan liefde hoor.
BeantwoordenVerwijderenSorry voor mijn ellelange verhaal. Ik hoop dat jullie eruit kunnen komen.
Hoi anni,
BeantwoordenVerwijderenIk lees je verhaal en denk.. dat klinkt bekend een hond die achter de schapen aanging 3 stuks! Ik werk in een winkel in kr ad ijssel en daar was een klant bij ons die dit verhaal vertelde smal vrouwtje met zwart haar ze kocht een boeket voor de eigenaresse vd hond. nu is natuurlijk mijn nieuwschierigheid gewekt, ben jij die eigenaresse? geen antwoord is ook prima hoor maar ik vondt t verhaal zo overeenkomen met t verhaal van mijn klant dat ik t je even moet vragen. Verder heb je een erg leuke site succes met de nieuwe hond!
Groetjes Garengein
ah, hij ziet er zo lief uit.. maar ja.. dat kan natuurlijk niet, jammer! Ik hoop ook dat hij nu ergens is waar hij het goed heeft en zijn 'huisgenoten' ;-) Gheena ziet er ook uit om op te vreten! Wij hebben een labrador en een terrier/Malth.leeuwtje (kruising ;-) Maar de labrador is zo lief! Wat jij zegt, iemand die je maatje is, die zijn kop op je schoot legt als het even niet lekker gaat, of gewoon bij je op schoot kruipt als je moet huilen om iets, al voor het raam staat te kwispelen als je thuiskomt, zelfs 's morgens vroeg zo blij is alsof hij je ik weet niet hoe lang niet gezien heeft! Dat is ook een hond.. en ja, dan zucht ik maar een keer als ik weer moet stofzuigen omdat er overal zwarte haren liggen.. alleen al die blik.. Ik hoop niet dat ik het je nu nog moeilijker gemaakt heb.. dat was niet de bedoeling, maar ik wilde alleen maar zeggen, hoe lief ze kunnen zijn! Echte maatjes!
BeantwoordenVerwijderenliefs, Nancy
ps. loslaten kan ik hem ook niet hoor, dan is hij er vandoor! Ondanks een puppycursus, luistert hij eenmaal buiten nergens meer naar! Maar ja, dan maar gewoon aan de lijn! ;-)